Bazy kosmiczne rozmieszczone w innych częściach Układu Słonecznego będą mogły zaopatrywać ludzkość w surowce po wyczerpaniu zlóz ziemskich. Ludzie będą mogli mieszkać w pozaziemskich koloniach takie wtedy, gdy nie będą mogli zyć na Ziemi.

Nasza planeta nie będzie w stanie w nieskończoność żywić i zaopatrywać w surowce rosnącej populacji ludzkiej. Źródła niektórych surowców niezbędnych w procesach technologicznych ulegną w końcu wyczerpaniu, a jeśli nie zostaną znalezione żadne substytuty, będziemy musieli budować kopalnie na planetach lub na Księżycu. Pierwsze niewielkie bazy wzniesione w pobliżu tych cial niebieskich lub na ich powierzchni będą umożliwiały zaspokojenie podstawowych potrzeb mieszkańców. Później powstaną bazy do zamieszkiwania przez dłuższy czas. Ludzie będą tam żyć i pracować, niekiedy całe życie, gdyż najprawdopodobniej połączenia komunikacyjne z Ziemią będą bardzo kosztowne.

Z tego powodu bazy takie będą musiały zaspokoić większość potrzeb mieszkańców, tak by zapewnić im stosunkowo wysoki standard życia. Będą to prawdopodobnie kompletne osiedla, rozrastające się do wielkości dużych miast, które zamieszkiwanych przez kosmicznych robotników. Bazy na Marsie (będącym ostatnio celem misji Pathfindera) i w innych częściach naszego układu planetarnego będą również w stanie przejąć część ludzi, gdy populacja stanie się zbyt liczna, by żyć na Ziemi. Inną alternatywą jest osiedlenie części populacji na stacjach kosmicznych orbitujących wokół Ziemi lub Słońca.